دین و قرآن جدید ؟

 

منظور از دین و قرآن جدیدی که امام زمان عج الله تعالی فرجه الشریف می آورد ، چیست !؟

 

 

ادیان آسمانی در حقیقت مانند آب زلال و شفافی هستند که از آسمان نازل می گردند که در آغاز،مانند صفا و پاکی باران و روشنایی آفتاب هستند، ولی با تماس افکار منحط جاهلان  و دستهای آلوده مغرضان و آمیختگی با عادات و خرافات ،گاهی چنان تحریف می شوند که جاذبه خود را از دست می دهند. یکی از رسالتهای امام زمان (ع) پیراستن اسلام از این آلودگی ها و خرافات و پیرایه ها و به تعبیر دیگر، نوسازی بنای کاخ شکوهمند اسلام است. از این رو در پاره ای از روایات از این نو سازی تعبیر به « دین جدید » شده است.

 

امام صادق علیه السلام می فرماید: « هنگامی که قائم خروج کند، امر جدید و کتاب جدید روش جدید و داوری جدیدی با خود می آورد. »  یعنی در آن زمان اسلام را آنچنان از لابلای انبوه خرافات و تحریف ها و تفاسیر نادرست بیرون می آورد، که گویی بنایی کاملا نو و جدید ساخته است.

 

اما راجع به قرآن جدید، دو گونه می توان توضیح داد:

 

توضیح اول: قرآن جدید، همان قرآنی است که امیرالمومنین (ع) به همان صورت و ترتیب که در 23 سال بر پیامبر (ص) نازل شده، جمع آوری کرده است.

 

امام باقر علیه السلام می فرماید: « هنگامی که قائم آل محمد خروج کند، خیمه هایی نصب میکند برای کسانی که قرآن را همانطور که نازل شده به مردم تعلیم دهند، این مشکلترین کارهاست. زیرا آن قرآن به عکس قرآن فعلی جمع آوری شده است. »

 

توضیح دوم: قرآن اصیل فراموش شده را چنان از زوایای تحریفات معنوی و تفسیرهای نادرست بیرون می کشد که میتوان نام کتاب جدید بر آن گذاشت. زیرا در غیر اینصورت لازم میاید که یک کتاب آسمانی جدید بر او نازل شود، که این امر شدنی نیست . برای اینکه در روایات آن حضرت به عنوان یک داعی و حافظ قرآن کریم معرفی شده است.

 

پیامبر اکرم(ص) می فرماید: « قائم از فرزندان من است...، مردم را به پیروی من و آیین من وا می دارد  و آنها را به کتاب پروردگارم دعوت می نماید. »

 

 

عمریست که در حسرت دیدار جمالت من همچو گدا بر سر این راه نشستم

از بهر رسیدن به تو ای یوسف زهرا از هستی و از جاه و جنان دل بگسستم

شب تا به سحر بهر ظهورت گل هستی بر در گه حق، قافله اشک ببستم

با این همه آلودگی و جرم گناهم از بهر شفاعت سوی حق،دل به تو بستم

عمریست که از بهر عنایت ز تو مولا هر جمعه که آید من در این خانه نشستم

 

 

|+| نوشته شده توسط در 86/02/20 ساعت 17:4 |

روح لطيف زن سلاحى براى تقرب به خدا

اگر كسى با دشمن بيرونى مى‏جنگد بايد از آهن وآتش استفاده كند، ولى اگر بادشمن درونى مى‏جنگد بايد از «آه‏» استفاده كند نه از «آهن‏». در مبارزه يا هوى وهوس بايد از «آه‏» استفاده كرد، زيرا در آن جا از آهن كارى ساخته نيست. آن كس كه توسط  نيايش ودعا وراز ونياز با هوس بجنگد، در مقابل هوس مسلح است. در دعاى كميل مى‏فرمايد:

"و سلاحه البكاء"

يعنى در جنگ بادشمن درونى اسلحه انسان، آه است نه آهن، گريه است نه شمشير، واسلحه تيز وكارآمد جهاد اكبر، تهذيب نفس وناله است واين اسلحه را زنها بيشتر از مردها دارند.

خداى سبحان در راه تهذيب نفس، زنها را مسلح‏تر از مردها آفريده است، چون ناله و لابه، هنر هر كسى نيست، چه بسا افرادى كه در مجالس سوگ سالار شهيدان حسين بن على صلوات الله و سلامه عليه مى‏نشينند اما آن هنر ودرک را ندارند كه اشك بريزند، بر فرض هم كه درك داشته باشند، نرمش دل در آنها نيست، چه اين كه تحصيل نرمش دل، كار هر كسى نيست وفضيلتى نيست كه نصيب هر كسى بشود. بنابراين، سرمايه جهاد اكبر، گريه است.

در دعاى ابو حمزه ثمالى كه از بهترين دعاهاى ماه مبارك رمضان است، امام سجاد عليه السلام می فرمایند: مرا كمك كن تا سلاح را فراهم كنم، مرا در گريه اعانت كن.

"و اعني بالبكاء على نفسي‏"

ويارى كن مرا در گريه براى خودم.

کاری کن كه من بهتر بفهمم وبهتر بنالم، كمك كن كه اگر اشكم تمام شد دوباره اشك بجوشد. اگر زن در بخش‏هاى مختلف كارهاى اجرايى يا مسائل جبهه وجهاد وبخش‏هاى نظامى حضور نداشت، دليل آن نمى‏شود كه در تقرب الى الله سهمش كمتر از مرد باشد.

خدا اسلحه جهاد اكبر را به زنها بيش از مردها داده، منتها اين را بايد به جا مصرف بكنند.

كسى كه شمشيرى در دست دارد وآن را به سنگ مى‏زند به كارى بيهوده روى آورده است، كسى هم كه براى دنيا گريه مى‏كند، گرچه رقيق القلب واهل ناله ولابه است، اما بى‏جا مى‏نالد. تعليمات دين براى آن است كه انسان اين سلاح را به جا بكار ببرد، به مردها مى‏گويد اسلحه فراهم بكن واسلحه را به جا به كار ببر، وبه زنها مى‏گويد اسلحه را خدا به شما داده است منتها به جا به كار ببريد.

 

برگرفته از كتاب: زن در آينه جلال و جمال

 

|+| نوشته شده توسط در 86/02/11 ساعت 21:15 |

یا اباالمهدی ادرکنی

 

ولادت یازدهمین پیشوای شیعیان،حضرت اباالمهدی، امام حسن عسکری علیه السلام را به پیشگاه حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و تمامی شیعیان تبریک عرض میکنم.

 

 

قطعه گمشده اي از پر پــرواز کم است       يازده بار شمرديم و يکي باز کـم است

 

اين همه آب که جاري است نه اقيانوس است   عرق شرم زمين است که سرباز کم است

 

 

اللُهم عجل لولیک الفرج

 

|+| نوشته شده توسط در 86/02/06 ساعت 3:44 |